บทที่ 15 คู่แข่งที่ชื่อว่าโรม
ตอนที่ 15. คู่แข่งที่ชื่อว่าโรม
เสียงดนตรีคลอเบา ๆ ท่ามกลางบรรยากาศหรูหราของงานเลี้ยงต้อนรับลูกค้าคนสำคัญยังคงดำเนินต่อไป เหล่านักธุรกิจต่างจับกลุ่มพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างออกรส ขณะที่พนักงานของโรงแรมเดินให้บริการเครื่องดื่มและอาหารว่างอย่างไม่ขาดสาย
แพรวพรรณยังคงทำหน้าที่เลขานุการขององศาอย่างไม่มีข้อบกพร่อง แม้ก่อนหน้านี้จะถูกเจ้านายเรียกไปตำหนิด้วยเรื่องที่เธอเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำผิดตรงไหน แต่หญิงสาวก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอีก
ในเมื่อเขาต้องการให้เธอแยกเรื่องส่วนตัวออกจากเรื่องงาน เธอก็จะทำตามนั้น ส่วนเขาจะหงุดหงิดหรือไม่พอใจอะไร นั่นก็เป็นเรื่องของเขา
“คุณแพรวพรรณใช่ไหมครับ?”
เสียงทุ้มของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง
แพรวพรรณหันไปตามเสียง ก่อนจะพบกับชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีกรมท่า ใบหน้าหล่อเหลาคมคายมีรอยยิ้มเป็นมิตร ดวงตาคมดูอบอุ่นต่างจากผู้ชายบางคนที่เธอเพิ่งสนทนาด้วยก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
“ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคือ...”
“โรมครับ โรม ธนกฤต เจ้าของบริษัทอาร์เค กรุ๊ป”
“อ๋อ คุณโรม ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” แพรวพรรณยกมือไหว้ตามมารยาท ก่อนจะยื่นมือรับนามบัตรจากอีกฝ่าย
บริษัทอาร์เค กรุ๊ปเป็นหนึ่งในบริษัทที่วรากรกรุ๊ปกำลังจะร่วมมือด้วย โรมเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย และมีชื่อเสียงในเรื่องการตัดสินใจที่เด็ดขาดไม่แพ้ผู้บริหารรุ่นใหญ่
เธอเคยเห็นชื่อเขาอยู่ในเอกสารการประชุม แต่ไม่คิดว่าจะได้พบตัวจริงในคืนนี้
“ผมได้ยินชื่อคุณจากคุณย่าวราภรณ์มาพอสมควรเลยครับ”
แพรวพรรณชะงักเล็กน้อย “คุณย่าเหรอคะ?”
“ครับ ท่านเป็นคนแนะนำให้ผมรู้จักคุณตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ผมเพิ่งมีโอกาสได้เจอตัวจริงวันนี้”
“คุณย่าพูดถึงแพรวด้วยเหรอคะ?”
รอยยิ้มของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินชื่อผู้เป็นย่า
“พูดถึงสิครับ ท่านดูภูมิใจในตัวคุณมาก”
แพรวพรรณยิ้มบาง ๆ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นในหัวใจ เพียงแค่ได้ยินว่าคุณย่าพูดถึงเธอในทางที่ดี ก็ทำให้ค่ำคืนนี้ดีขึ้นกว่าที่คิดไว้มาก
โรมมองรอยยิ้มนั้นแล้วนิ่งไปชั่วขณะ
เขาไม่รู้ว่าคุณย่าได้เล่าเรื่องของหญิงสาวคนนี้ให้เขาฟังมากแค่ไหน แต่เมื่อได้พบเธอด้วยตัวเอง เขาก็เข้าใจทันทีว่าทำไมผู้สูงวัยถึงเอ็นดูเธอมากขนาดนั้น
แพรวพรรณไม่ได้มีเพียงรูปลักษณ์ที่สะดุดตา แต่ยังมีแววตาที่จริงใจและท่าทางสุภาพที่ไม่ได้เสแสร้งเพื่อเอาใจใคร
ยิ่งได้พูดคุย เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากทำความรู้จักเธอให้มากกว่านี้
“ถ้าผมจะขออนุญาตทำความรู้จักคุณให้มากกว่านี้ คุณจะแปลกใจไหมครับ?”
คำถามตรงไปตรงมาทำให้แพรวพรรณเลิกคิ้วเล็กน้อย
“หมายถึงในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจหรือคะ?”
“ตอนแรกผมก็คิดว่าจะตอบว่าใช่ครับ” โรมหัวเราะเบา ๆ “แต่ถ้าผมบอกว่าผมสนใจคุณตั้งแต่แรกเห็นล่ะครับ?”แพรวพรรณนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่าจะตอบอย่างไร
“คุณโรมพูดตรงมากเลยนะคะ”
“ผมคิดว่าความตรงไปตรงมาเป็นเรื่องดีครับ อย่างน้อยคุณก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาคาดเดาว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่”
“ถ้าอย่างนั้นแพรวคงต้องขอบคุณที่คุณพูดตรง ๆ ค่ะ”
“แค่ขอบคุณเองเหรอครับ?”
“แล้วคุณโรมอยากให้แพรวตอบว่าอะไรล่ะคะ?”
โรมยิ้มกว้างขึ้น
“อย่างน้อยก็อยากให้คุณเปิดโอกาสให้ผมได้รู้จักคุณมากกว่านี้ครับ”
แพรวพรรณไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธในทันที เธอเพียงยิ้มให้ตามมารยาท ขณะที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้เร่งรัดเอาคำตอบ
ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติและให้เกียรติกัน จนเธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
แต่ภาพนั้นกลับอยู่ในสายตาขององศาที่กำลังยืนสนทนากับนักธุรกิจกลุ่มหนึ่งอยู่ไม่ไกล
รอยยิ้มที่แพรวพรรณมอบให้โรมทำให้เขารู้สึกขัดใจขึ้นมาอีกครั้ง
ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? เขารู้จักแพรวพรรณมาก่อนหรืออย่างไร ถึงได้เข้ามาพูดคุยด้วยอย่างสนิทสนมตั้งแต่แรกพบ?
และที่สำคัญ ทำไมแพรวพรรณถึงดูมีความสุขนักเวลาคุยกับผู้ชายคนอื่น?
“คุณองศาครับ” เสียงของผู้ช่วยหนุ่มดังขึ้นข้างกาย ทำให้องศาละสายตาจากภาพตรงหน้า
“อะไร?”
“คุณโรมจากอาร์เคกรุ๊ปกำลังจะเข้ามาพบครับ น่าจะเป็นเรื่องสัญญาความร่วมมือที่คุณย่าท่านเป็นคนเจรจาไว้”
“ฉันรู้แล้ว” องศาตอบห้วน ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองอีกครั้ง
จังหวะเดียวกันนั้น โรมก็หันมาสบตากับเขาพอดี ชายหนุ่มจึงกล่าวขอตัวจากแพรวพรรณ แล้วเดินตรงเข้ามาหาประธานหนุ่มด้วยท่าทีมั่นใจ
“สวัสดีครับคุณองศา”
“สวัสดีครับคุณโรม ยินดีที่ได้พบกันอย่างเป็นทางการ”
ทั้งสองจับมือทักทายกันตามธรรมเนียมของนักธุรกิจ ก่อนจะเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างสองบริษัท
แต่สิ่งที่โรมพูดต่อจากนั้นกลับทำให้องศาชะงักไปอย่างคาดไม่ถึง
“ก่อนจะคุยเรื่องธุรกิจ ผมมีเรื่องหนึ่งอยากบอกคุณอย่างตรงไปตรงมาครับ”
องศาเลิกคิ้ว “เรื่องอะไรครับ?”
โรมเหลือบมองไปทางแพรวพรรณที่กำลังช่วยพนักงานจัดเตรียมเอกสารอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ก่อนหันกลับมาสบตาคู่สนทนา
“เหตุผลที่ผมยอมตกลงร่วมงานกับวรากรกรุ๊ปในครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องแผนธุรกิจครับ”
“หมายความว่าอย่างไร?”
“ผมสนใจคุณแพรวพรรณครับ”
